Dzieje zamku

Początki osadnictwa na Wzgórzu Zamkowym w Sochaczewie przypadają na XII stulecie, kiedy funkcjonowała tu osada. W pierwszej ćwierci XIII w. książę Konrad I Mazowiecki wzniósł tu drewniano-ziemną warownię Piastów Mazowieckich, będącą siedzibą wzmiankowanej w 1221 r. kasztelanii sochaczewskiej. Pierwszy murowany zamek ufundowany został po połowie XIV w., najpewniej przez księcia Siemowita III Starszego. W czasie przynależności ziemi sochaczewskiej do Księstwa Mazowieckiego warownia pełniła rolę istotnej rezydencji książęcej. W 1476 r. zamek wraz z miastem i ziemią przeszły we władanie Korony Królestwa Polskiego. Od tej pory warownia stała się siedzibą starosty grodowego oraz stacją królewską. Na przełomie XV i XVI w. zamek uległ przebudowie: wjazd został przeniesiony z wieży północnej do ufundowanej wieży wschodniej, wzniesiono nowe gmachy wewnątrz murów oraz na przygródku, z trzech stron usypano wały ziemne celem ochrony obiektu przed bronią palną. Wedle opisów w XVI stuleciu warownia murowany miała jedynie obwód obronny, natomiast wewnętrzna zabudowa pozostawała drewniana. Na początku XVII w., z polecenia króla Zygmunta III Wazy, zamek gruntownie odrestaurował starosta Stanisław Radziejowski. Wzniesiona została, zachowana do dziś w ruinie, trzyskrzydłowa, wczesnobarokowa rezydencja z wjazdem od wschodu oraz kaplicą pomieszczoną w wieży. Zamek uległ zniszczeniu w 1657 r. podczas najazdu szwedzkiego. Pozostawał w ruinie do 1786 r., kiedy to starosta Kazimierz Walicki podjął się częściowej odbudowy z przeznaczeniem na kancelarię i archiwum ksiąg grodzkich. Zamek ostatecznie zniszczono już w 1794 r., podczas insurekcji kościuszkowskiej. Od tamtej pory pozostaje w ruinie…

Łukasz Popowski 







© 2017 naszzamek.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie zdjęć i treści zawartych na stronie bez zgody właścicieli praw autorskich zabronione.